Bir dilekçede yer alan karar atfı, mahkemenin ve karşı tarafın denetimine açıktır. Var olmayan bir karara dayanılması, yalnız o iddiayı değil, dilekçenin bütününe duyulan güveni zedeler. Yapay zekâ ile çalışırken bu risk gerçektir: dil modelleri, esas ve karar numarasıyla birlikte, inandırıcı görünen ama var olmayan künyeler üretebilmektedir.
Künye neyi gösterir, neyi göstermez?
Bir künyenin biçimsel olarak doğru görünmesi (daire adı, esas ve karar numarası, tarih) kararın varlığını kanıtlamaz. Doğrulama iki ayrı sorunun cevaplanmasını gerektirir:
- Bu künyeyle bir karar var mıdır?
- Karar, kendisine atfedilen sonuca gerçekten varmış mıdır?
Birinci soru künye doğrulamasıyla, ikinci soru kararın ilgili bölümünün okunmasıyla cevaplanır.
Mütalaa'da usul
- Arama sonuçları pasajla gelir. İçtihat aramasında her sonuç, kararın ilgili bölümünden aynen aktarılan bir pasajla sunulur. Özet değil, kararın kendi cümleleri görülür.
- Anılan künye derlemde aranır. Yapay zekâ asistanının bildiğini ileri sürdüğü bir karar, esas ve karar numarasıyla derlemde aranır.
- Bulunamayan atıf işaretlenir. Derlemde karşılığı bulunmayan karar doğrulanmış sayılmaz ve bu durum açıkça belirtilir.
- Tam metne ve resmî kaynağa ulaşılır. Bulunan kararın tam metni ve resmî kaynağının bağlantısı karar sayfasında yer alır.
Doğrulanamayan atıf ne anlama gelir?
Bir künyenin derlemde bulunamaması, kararın var olmadığı anlamına gelmeyebilir: derlem her kararı içermez ve güncellenmesi zaman alır. Ancak bu durumda atıf, resmî kaynaktan teyit edilmeden kullanılmamalıdır.
Son denetim avukattadır
Derlemdeki kararlar bilgilendirme amacıyla sunulur; resmî yayın niteliği taşımaz. Bir karar dilekçede kullanılmadan önce resmî kaynağından doğrulanmalıdır. Künye doğrulama bu denetimi kolaylaştırır; onun yerini almaz.